Porady prawne

Jazda w stanie nietrzeźwości to przestępstwo, które polski ustawodawca traktuje z pełną surowością. Nowelizacje Kodeksu karnego, wprowadzone w ostatnich latach, w znacznym stopniu zaostrzyły odpowiedzialność karną za to przestępstwo – nie tylko poprzez kary więzienia czy zakazy prowadzenia pojazdów, ale również przez obowiązek orzeczenia przepadku pojazdu mechanicznego.

Posiadanie narkotyków to – obok prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości – jedno z najczęściej spotykanych przestępstw w praktyce sądów karnych. Przestępstwo to uregulowane zostało w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, której art. 62 § 1 przewiduje odpowiedzialność karną za posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych bez wymaganego zezwolenia. Co istotne, ustawodawca nie posługuje się potocznym pojęciem „narkotyki”, lecz terminami „środki odurzające” i „substancje psychotropowe”, których szczegółowy wykaz znajduje się w załącznikach do ustawy. W praktyce sądowej chodzi najczęściej o takie substancje jak marihuana, amfetamina, mefedron, kokaina czy ecstasy.

Wypadki drogowe, katastrofy komunikacyjne, naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym – to tematy, z którymi coraz częściej spotykamy się nie tylko w mediach, ale i w realiach sal sądowych. W niniejszym wpisie chciałbym przybliżyć ogólne zasady odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. 

Kara kombinowana, czyli połączenie kary pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności, została wprowadzona do polskiego porządku prawnego ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 956), nowelizującą Kodeks karny. Celem tej instytucji jest zwiększenie elastyczności w wymierzaniu kar i dostosowanie ich do indywidualnych okoliczności sprawy oraz osoby sprawcy. W artykule przedstawiamy podstawy prawne, przesłanki stosowania oraz aktualną linię orzeczniczą dotyczącą tego środka penalnego.